Dnia 15 października 2018 r. obchodziliśmy po raz ósmy Sztumski Dzień Dziecka Utraconego. Dzięki współpracy z proboszczem Parafii Św. Anny oraz ze Szpitalem Polskim w Sztumie zorganizowano pogrzeb dzieci zmarłych przed narodzinami, których ciała nie zostały odebrane ze szpitala, bądź rodzice pozostawili je tam świadomie, aby zostały pochowane w przeznaczonej do tego mogiłce na Cmentarzu Komunalnym na Zajezierzu.

W Kościele Św. Anny w Sztumie o godz. 10:00 odbyła się Msza św. w intencji rodziców po stracie dziecka, nie tylko w wyniku poronienia lub martwego urodzenia, ale także w wyniku choroby, wypadku, czy śmierci samobójczej. Następnie odbyła się ceremonia pochówku na Cmentarzu Komunalnym na Zajezierzu przy mogiłce „Pamięci Dzieci Utraconych”, gdzie można się pomodlić, złożyć kwiaty, zapalić znicz i dać możliwość zachowania w pamięci niespełnionego daru, jakim jest życie.

Idea tego dnia jest związana z potrzebą zmiany sposobu postrzegania przez społeczeństwo problemów, z jakimi borykają się rodzice po stracie dziecka. W Polsce wciąż nie ma społecznego przyzwolenia na przeżywanie przez rodziców żałoby po wczesnej utracie dziecka (przedwczesnym zakończeniu ciąży).

Przypominamy, że o tym co stanie się z ciałem dziecka decydują wyłącznie rodzice. Mają prawo pozostawić ciało w szpitalu (co wiąże się ze zrzeczeniem prawa do rejestracji dziecka w USC) albo odebrać dziecko i pochować we własnym zakresie. Szpital wystawia w takim przypadku tzw. pisemne zgłoszenie martwego dziecka oraz Kartę Zgonu. Jest to niezbędny element do pochówku. Niezależnie od etapu ciąży, w którym doszło do zgonu dziecka, rodzicom przysługują dokumenty płodu.  Urząd Stanu Cywilnego wystawia skrócony akt urodzenia dziecka z adnotacją, że urodziło się martwe. Wyżej wymieniony akt stanowi równocześnie akt zgonu.  Rodzice często decydują się na pochówek dziecka w rodzinnym grobie, ale mogą również skorzystać ze wspólnej mogiły dzieci nienarodzonych.